Ook vandaag wil ik het hebben over een op z’n minst zeer “levendig” onderwerp hier in Brazilië, m.n. de telenovela. Wie het programma “Brazilië voor beginners” wat gevolgd heeft, kon al wat proeven van de drama die zich hier dagelijks op de buis afspeelt maar desalniettemin  voel ik me genoodzaakt dit onderwerp nog eens aan te kaarten. Na de heilige boontjesschotel, beheerst de novela het Braziliaanse leven volledig.

Het gaat in het bijzonder om 1 telenovela, genaamd: “Fina Estampa”. Tot nu toe heb ik nog niemand ontmoet die niet af en toe eens piept naar “den tv” wanneer de kleuren van dit programma zich over de huiskamer verspreiden. Om het bondig samen te vatten, “Thuis met afgetrainde lijven en geblondeerde wijven in Rio de Janeiro”. Er gebeurt dus niets in de paardenstallen in deze soap, ook al zouden de Brazilianen dat hoogstwaarschijnlijk wel kunnen smaken. Toen ik in Rio was had ik nog geen idee van hoe grootschalig deze “zeep-reeks” wel was. Maar doorheen mijn reis kreeg ik beetje bij beetje haar “true colours” te zien.

In de pousada waar ik verblijf kan ik de novela helaas niet volgen. Een 10-koppig team bezet dagdagelijks de reikwijdte van het scherm wanneer het “tijd” is… (“Mãaaaaae, é tempooooo!”) Ik voel me dan ook niet meteen geroepen om deze fantasiewereld te betreden. Ik zeg “fantasiewereld” maar eigenlijk handelt de novela over een paar rijke familie’s in Rio, waarbij geen enkel personnage een heilig boontje is. Duidelijk een ver-van-hun-bed-show voor de gemiddelde Braziliaan maar ondanks dat toch een groot succes. De personnages incorporeren het Braziliaanse schoonheidsideaal en besprenkelen het met wat Braziliaans furie-poeder. De hete temperaturen waarin het programma zich afspeelt laat de gemoederen dikwijls verhitten en zorgt bovendien vaak voor iets te kleine costuums en een standaard roze blos op de wangetjes van de acteurs.

Ik was overlaatst gaan couchsurfen in Maceió en de moeder van het meisje bij wie ik verbleef slaagde erin op mijn vragen te antwoorden tussen twee belangrijke telenovela-gebeurtenissen door. Ze zijn hier getraind in het volgen van de novela en een gesprek voeren tegelijkertijd. In de pauze besliste ze een kleine versnapering voor ons klaar te maken. Ik werd nog nooit zo snel bediend want voor je het weet is de pauze weer gepasseerd en ook al heb je het voorfilmpje gezien, het blijft toch altijd een beetje een verrassing he.

Hetgeen mij het meest stoort aan dit hele programma is de onwaarschijnlijkheid van alle voorvallen en als je dan vraagt aan een Braziliaan wat er zo goed is aan die serie, antwoordt hij standaard: “Het zit goed in mekaar en ze acteren zo goed.” Terwijl het voor mij eerder voorspelbaar en gedramatiseerd is. Zeer onrealistisch. Er worden ook dagelijks meningen over uitgewisseld in de straat. “Die ene heeft toch echt een slecht karakter en van die ander had ik dat nu echt niet verwacht!” De serie zit vol plastische chirurgie en steroïde-verslaafde mannen. Van een echte kenner mocht ik horen dat iedereen al zowat met iedereen het beddengoed onder de lakens had verkend, dan weet ik al genoeg. “Je bent thuiiiiiiiiiis, tutemtetumtum”.

Fina Estampa is misschien wel de meest bekende, maar daarom niet de enige telenovela die hier dagelijks over de vloer komt. Elke grote zender heeft zo z’n eigen soap. De grote zenders dragen hier ook standaard de kleuren van een politieke partij. Zo zal er in de novela misschien wel propaganda gemaakt worden voor de ene partijkandidaat en in een andere novela dan weer voor de ander. De bazen van deze shows beslissen volledig over het beeld dat hun kijker heeft van Brazilië. Om het nog wat duidelijker te illustreren ga ik nu over naar de telenovela op de zender Rede Record. De baas van deze zender is ook de oprichter van de Universele Kerk van het Koninkrijk Gods. De novela die zij dagelijks uitzenden heet O Rei Davi en gaat over het leven van de Bijbelse Koning David, dagelijks gevolgd door miljoenen personen. Het is een manier om de mensen hier te brainwashen en zich op elk mogelijk vlak in de kerkelijke sfeer te houden. The Holy way of life. Alles wat je op een Belgische zender zou vinden hebben zij ook, maar dan met een kleine kerkelijke noot.

Tot zover mijn kort verslag over de kijkbuis, beste kijkbuisvrienden. Ik heb er hier zelf weinig toegang tot dus het is moeilijk er een uitgebreid verslag over te schrijven maar indien ik meer inside-information weet te veroveren zijn jullie de eerste die erover horen.

Nog een goeie maand te gaan en nog vele  verhalen te vertellen! Tot binnenkort!