maandag 6 februari 2012
Beginnen bij het belangrijkste vandaag. De carnavalsstoet was een masterpiece! Hij was wat in retard maar tell me something new hé! Ik moet eerlijk toegeven dat ik in mijn vorige blog wat gelogen heb (schaamrood op de wangetjes). O Zé had niet 1 kar gehuurd maar 3, en hij had niet een paar honderd t-shirtjes laten printen maar eerder een paar 1000. Kwestie van hier toch op z'n minst waarheidsgetrouwe journalistiek te publiceren. Stel je voor dat 'k op een dag beroemd wordt en dan mijn broek scheur aan foute feitjes. Nuja, terug ter zake! Het was waarachtig een bacchanaal vol kabaal en zon gestraal. Met mijn sunblock gewapend op zak en mijn kodak in de aanslag was ik er klaar voor. Ik mocht samen met de andere vrijwilligers bovenop 1 van de trio's (vergis u niet, dit is de naam van een carnavalskar) staan. De plaatselijke tv was van de partij en Zézeco was alweer dé man van het bescheiden feestje. Vóór de 3 praalwagens reed een grote watertanker die de mensen vochtig hield. Jan en alleman deed mee. De straten voor en na de stoet waren verlaten. Geen mens die het in z'n kop kreeg om niet te komen meedoen, behalve misschien de slimmerds die hun winkeltje openhielden om het akelige geluid van drooggeschraapte keeltjes te voorkomen.
Samen met de andere vrijwilligers liet ik me bedwelmen door de sambadeuntjes. Zézeco liet op elke trio een grote doos verkleedmateriaal aanbrengen. Nu kon het feest volledig losbarsten. Carnaval had het Braziliaanse vlees weer zwak gemaakt. De mensen gingen maar al te graag ten onder aan de 7 zonden. Eigenlijk begint carnaval pas binnen een kleine 2 weken. Maar 5 dagen festa is niet genoeg voor de gemiddelde Braziliaan. Hoe meer oefensessies, hoe beter, want in het heetst van de strijd moeten alle registers kunnen opengaan, dan kunnen ze die maar beter wat olieën op voorhand. Ik heb hier al van verschillende mensen gehoord dat op carnaval alles mag. De regering deelt dan ook elk jaar miljoenen regenvestjes uit om te voorkomen dat het Braziliaanse tienerzaad wortel schiet. Nu kan he niet anders dan dat de maand november de maand is met het hoogste geboortecijfer, want zelfs de beste KW gaat niet eeuwig mee! Ik kijk alvast uit... mijn doppen!
Voor de rest heb ik nog zoveel onderwerpen aan te snijden maar ik weet niet waar eerst gesneden. Ik zie hier dagelijks zoveel dingen waarvan ik dacht dat ze al lang gefossiliseerd waren. In Barra rijden mensen nog met ezel en kar om zich te verplaatsen. Sommige zijn zelf de ezel en slepen hun zwaarbeladen kar achter zich aan. Mijn huisje heeft geen ramen, de afwasbak loopt uit in een emmer, mijn kleren moet ik wassen met een blok zeep. Maar dat is nog niets. Ik weet niet goed hoe ik het volgende moet aanbrengen, ik weet zeker dat er hier mensen van hun stoel zullen slieren. Er zijn hier dus nog tieners die... ... ... GEEN FACEBOOK HEBBEN!!! Jawel, ze bestaan nog en ze wonen hier in Barra de São Miguel! Shocking!
Vandaag wordt beslist welke les ik hier precies zal geven. Ik weet sowieso dat ik met ongeveer alle klassen zal proberen meehelpen maar ik sta te springen om zelf ook een les te mogen geven. Het hele PenseBrasil project is gebaseerd op een uitwisseling tussen mensen. De leerkrachten proberen hun leerlingen iets mee te geven en moeten intussen ook wat bijleren van hun ondergerichten. Ik hoop les te mogen geven over Europa. Ik heb intussen al gemerkt dat vele mensen hier mij beschouwen als een iemand die uit het journaal ontnsapt is. Als ik zeg dat ik van België kom zie ik velen hun ogen trekken en de lipjes tuiten. De blik zegt alles. "Das nu eens een land waar ik nog nooit van gehoord heb, alhoewel er misschien een voetbalploeg bestaat waarnaar dat land genoemd is." Wat ik hoop terug te krijgen van mijn leerlingen is wat meer Portugese taalbeheersing. Ik behelp mij hier vlotjes maar als de localen hier hun zegje doen dan blijft het toch dikwijls bij wat groentjes glimlachen. Ik weet zeker dat les geven aan kleinmannen mij deugd zal doen. Indien mijn Europa-plan geen gevolg vindt ga ik voor Franse les, alhoewel ik daar minder het nut van in zie maar er zijn in ieder geval wel enthousiastelingen voor te vinden.
Ik heb gisteren trouwens een pot nutella kunnen bemachtigen. M'n gemis van mijn familie/vrienden/vriendje/hond kan nu eindelijk wat compensatie vinden. Ik was zodanig content dat ik hem spontaan in mijn mandje gelegd had zonder naar het prijskaartje te loeren. Aan de kassa besefte ik hoe oneerlijk de wereld in mekaar kan zitten. € 5 voor een potje van 200g. They should be ashamed of themselves! Zo de arme weldoener straffen. De kassierster had trouwens geen kleingeld genoeg om mij terug te geven en dus gaf ze twee snoepjes in de plaats. Daarmee is dan alles geregeld. Brasiiiil! Gruyère kaas of brie is hier trouwens ook niet te vinden maar aan fruit kom je hier niets tekort. Het is hier nu alweer wat later en de muggen blijven maar aanpappen met mijn bloedvaten. Kzal hier dringend wat regels moeten stellen denk ik. Al dat zuiders gefriemel aan mijn benen.
Voor al wie een 11-stedentocht ziet aankomen, ik zit hier al aan 10 dus ge zult het rapper op mijn blog lezen dan in de Nederlanden vrees ik. Blijven volgen is dus de boodschap! Ik toonde trouwens overlaatst wat besneeuwde foto's aan een twintiger hier uit Barra. Hij vroeg me of het daar nu zomer of winter was. Ik zei: "zomer uiteraard!", waarop hij "Amai da zijn wel andere zomers dan hier precies, is da dan in de winter ook zo of warmer?". Zo'n antwoord had ik niet verwacht en dus heb ik hem maar snel uit zijn lijden verlost. Ik mag hier eigenlijk zo'n grapjes niet uithalen maar dat zal de gewoonte van in België zijn die komt piepen waarschijnlijk.
Bij het schrijven van deze laatste zin hoor ik hier Vaya Con Dios door de straten knallen. Dus ze kennen België toch!!! Ik heb hier ook al in een bar de volledige cd van Absynthe Minded gehoord en Alors on danse wordt hier ook gedanst. Dag en nacht speelt er hier overal superluide muziek door de straten. Precies een festivalweide. Allemaal leuk en zo, maar aangezien ik geen plafond heb zorgen de dakpannen boven mijn bed voor een extra goeie straatakkoestiek. Ik was gisteren al gaan kijken voor oordopjes maar dat hebben ze hier niet in de de apotheek. Vandaag ga ik dan maar naar een werkkledij-winkel. Daar zou ik ze moeten kunnen bemachtigen normaalgezien.
Vele groetjes aan iedereen en tot gauw!
Djannie
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten