Baaldag...

Goeiendag,

Vandaag eerder een baaldag! Hij is gisterenavond begonnen. De vrouw die me ging hosten heeft niets meer laten weten. Gelukkig was er nog plaats in het hostel waar ik eergisteren geslapen had maar het was een verblijf met gemengde gevoelens. Precies of ik hier blijf plakken. Ondertussen zijn mijn 2 Argentijnse vrienden ook vertrokken naar het hostel waar ik eerst verbleef. Die ene Argentijn had daar een Brazilaantje aan de haak geslaan en ging nu zijn medaille gaan innen. Zijn vriend, el Ché, was iets minder blij met die situatie. Dat Braziliaanse meisje zorgde er namelijk voor dat hun straatkunstwerk van vandaag niet zou doorgaan. El Ché en el Santiago zijn straatkunstenaars. Ze toonden me gisteren hun werk en ik was heel erg onder de indruk.
Ondertussen onderdak gevonden voor vanavond in het hartje van Rio. Een jonge Braziliaan die hier erg gekend is in het couchsurfnetwerk. Ik mocht er blijven ondanks de 4 Chilenen die er de afgelopen dagen zijn huis hadden overhoop gehaald. Ik moest wel plechtig beloven mij te gedragen en geen sporen achter te laten.
Ik vind het erg leuk wanneer mensen hun goed hart tonen en couchsurfers in huis nemen. Maar wanneer je lang op zoek moet gaan om een plaats te vinden dan denk ik aan al de leuke dingen die ik hier nog moet doen en de klok die maar blijft tikken.
Gisteren weer naar het strand geweest. Prachtig weer maar veel wind. Hoge golven. (<-- Deze zin is speciaal voor de West-vlamingen) Ik had schrik om te gaan zwemmen, terwijl de kindjes aan het strand zich met brede glimlach lieten meesleuren door de zee. In gesprek geraakt met een Braziliaan die striptekenaar was. De twee Argentijnen gingen uit hun dak. De Braziliaan zei dat hij ooit geprobeerd had om Antarctica binnen te raken na een lange reis door Argentinië maar dat de kapitein van een militair schip (net zoals in de strips had hij trouwens een groot lidteken op zijn oog) hem niet wou doorlaten. Hij vertelde vol overgave en cliffhangers. Precies of hij zijn strip aan het tekenen was met zijn mond. Een ware genoegen om hem in actie te zien.
Daarna moest ik alleen de metro terug nemen. Door helemaal verkeerd te lopen kreeg ik nog wat van de stad te zien. Een paar wegconversaties later toch bij de metro geraakt. Ondertussen ook het grote verschil gezien tussen bepaalde wijken. Tussen twee rijke wijken kan je plots in een afrowijk terecht komen. Toch wel even schrikken omdat je geen idee hebt hoe je daar opeens bent terechtgekomen. En dan zit je opeens weer tussen de hekkens en de securitymannen, de dikke auto's en de grote lanen. Een stad vol verrassingen.
Net met wat Deense meisjes aan de praat geweest. Ze reizen van Rio naar Buenos Aires en dan weer naar Kopenhagen. Ze waren minstens even hard aangebrand als mij de eerste dag! Duidelijk niet de enige Europeaan hier!
Ok, ik doe vandaag nog een poging om bij Jezus mijn vriend te gaan biechten. Ik hou jullie op de hoogte of hij mijn zonden vergeven heeft of niet.

Salamaleikum,

Da Jane!