Dag trouwe lezers en lezerinnen,

We gaan er weer aan beginnen. Je moet er niet op letten, gewoon een klein rijmpje om de dag goed in te zetten!

Gisteren de bus gepakt naar Santa Teresa, een wijk hier naast Lapa! De bus genomen tot boven op de berg. Ik wist niet dat een rammelende bus zoveel lawaai kon maken en toch in 1stuk kon finishen. Maar zowel de mensen als de machines zijn hier strijdlustig. Ze geven zich niet zomaar gewonnen. Boven op de berg met een vrouwtje uitgestapt. Ze was verpleegster en moest elke dag 3 uur reizen om te gaan werken. Er zijn natuurlijk nog veel mensen die dat moeten doen, maar ik zag aan haar blik dat ze daarnaast nog veel zorgen had. Ze nam me mee de berg verder op en wees me aan waar ik naartoe moest om wat te wandelen. Een park met wat ruïnes en een prachtig uitzicht. Op zich vond ik de ruïnes niet zo speciaal. Ze zijn veel minder spectaculair dan wat wij in België gewend zijn maar hier kunnen ze wel tellen. Daarna nog wat rondgewandeld en toen ik weer boven op de heuvel kwam gebeurde er iets. Er verscheen plots een ambulance naast mij. Ik schrok wat en ging aan de kant. De ambulancier stak zijn sirene aan en kwam wat dichter rijden. Hij ging uit zijn ruitje hangen en zei: "Oi menina, tudo bom? ^^". Een ambulancier die zijn sirene gebruikt om jonge meisjes op te pikken, dat gebeurt ook maar enkel hier volgens mij!
Ik dacht te voet terug te gaan maar raakte de weg kwijt en kwam in een soort steegje terecht onder aan de heuvel. Ik vroeg aan een vrouw hoe ik moest wandelen en ze sloot af met "Vai com Deus". Had ik God nodig in dit steegje? Damn... Opeens toch niet meer zo zeker of ik mijn weg wou verderzetten. Al mijn courage van mijn slippers geschraapt en kalmpjes trapje per trapje afgelopen. Ik wou vooral de aandacht niet trekken.
Eenmaal beneden kwam ik in een heel ander Rio terecht. Het echte-niet toeristische- Rio. Straten vol garages waar dingen te koop waren. Oude vrouwtjes met snoep op de hoekjes. Om de 10 meter een coiffeur. Voetbal in de straten. En alle ogen op mij gericht. Ik was duidelijk niet Braziliaans. Wát kwam ik daar doen? Maar ik bleef kalm en vroeg een vrouwtje of ik op de juiste weg zat. Bijna terug aan het appartement van Dudu, keerde ik mijn kar. Dat wijkje had me nieuwschierig gemaakt en ik wou meer. Dus ging ik weer op stap. Een paar straten verder liep ik voorbij een zijstraatje en zag ik een massa volk, slingers en vlaggetjes, en mannen met micro's. Daar moest ik zijn. Het was een winkelstraatje. Aan elke winkel stonden mensen om je binnen te lokken en bij de grote winkels stonden mannen door micro's te roepen waarom je zeker moest stoppen als je voorbijkwam. Ze spraken door hun micro passanten aan en zeiden dat de mevrouw in kwestie misschien wel nog een nieuwe strandtas voor slechts R 9,99 kon gebruiken. Heel bizar :) Ik liep wat door in de straat en mijn ogen werden steeds weer naar de paspoppen gezogen. Ze hadden gigantische konten! Waarom had ik dat in die andere winkelstraten nog nooit gezien? Ik zou er toch niet naast gekeken hebben? Het had waarschijnlijk met al die "zonder-kont-toeristen" te maken... Benadeeld door de natuur.
Terug in Lapa op zoek gegaan naar Snoop Doggy Dogg's trappen! En gevonden! Prachtig! Zelfs nog mooier dan in de clip, daar waren ze waarschijnlijk nog niet afgewerkt. Ik stond wat foto's te trekken en herkende het percussiebandje waar ik eergisteren had op staan shaken. Ze hadden deze keer allemaal dezelfde t-shirt aan, waarop een wiet-plant getekend stond, en sommigen hadden een ook een wiet-masker aan! Er stond een vrouw foto's van hen te maken en een andere vrouw maakte notities. Ik vroeg haar wat er aan de hand was en ze vertelde mij dat dat bandje een "Bloco de Carnaval" was die de strijd aanging om wiet legaal te maken. Al hun liedjes gingen dan ook over wiet. Zo hebben ze een hit genaamd: "Geef hem door, ik heb nog niet gesmoord!". Heel origineel :) !
's Avonds ging ik weg met Dudu en zijn neven. Uiteindelijk was ik met 5 mannen op stap. Een aangename verrassing. We gingen naar het centrum van Rio waar een jazz-band optrad. Daar toegekomen bevonden we ons precies in het midden van een festivalweide. Dudu had al gezegd dat het best druk zou zijn dus had ik mijn camera niet meegenomen! Wat jammer! Een paar pintjes later moest ik naar het toilet. Ze hebben hier ook dixie-wc's! Ik stond aan te schuiven in de rij en voor mij stond een ladderzatte goed gevormde zwarte vrouw. Ze viel constant tegen me aan maar ik zette haar telkens weer netjes mooi recht. Ze brabbelde wat en ik kon er niets van verstaan, maar de vrouw voor haar begon meteen te schaterlachen, pakte mij vast en gaf me een knuffel. Ik wist niet wat er aan de hand was. De vrouw die het wel had verstaan probeerde mij al lachend iets duidelijk te maken. Uiteindelijk werd het mij duidelijk. Het ladderzatte dikke vrouwtje voor mij zat de wereld te verkondigen hoe erg ze wel moest kakken en hoe veel het wel ging zijn!!! EN IK KWAM DAARNA!!! Het vrouwtje begon met haar kont te schudden en ik hoorde het in Keulen donderen. Er zat onweer aan te komen. Ik was ondertussen het mikpunt van gelach geworden. Maar ik liet mij niet doen. Ik heb al dieper in de stront gezete... euhm al voor hetere vuren gestaan. Toen het aan het vrouwtje haar beurt was lachte ze nog eens vriendelijk naar mij. Wat een schatje toch. Ik kon mij niet voorstellen dat zij iets onmenselijk ging produceren. ... Het duurde een eindje. Plots zag ik het kotje van links naar rechts gaan... en van voor naar achter. Gefriemel en gefrommel... En het deurtje ging open. Daar ging ik, de kort pijn, deed mijn zaakske en naar buiten. En hier zit ik nu achter mijn laptop. Tot op heden nog geen schade ontdekt. Mijn ogen zijn niet geïrriteerd en mijn hersenen kronkelen erop los. Mijn vingertjes herkennen hun toetsen en mijn gezicht hangt er nog aan.
We stonden ervoor, we moesten erdoor! Deze boodschap wou ik nog meegeven aan alle blokkende studentjes die wat moeilijke dagen achter de rug hebben. Luisje, ik dacht aan jou toen ik het dixie-tje binnenging en ik leef nog! Ik voorspel dat je je examen zal overleven! Mister Maxi-Jazz, zelfs als het wat langer duurt, vind je toch altijd een uitgang. Dat heeft het vrouwtje duidelijk geïllustreerd. Aan alle anderen: zorg tijdens het studeren voor een vlotte darmflora- dat maakt het voor iedereen aangenamer!

Ik ga vandaag op weg naar Búzios! Een prachtig plekje hier 2 uur vandaag! Vele zoentjes aan iedereen!

Xau bacalhau,

Da Jane!