Futebol de Brazil!

Bom dia,

Het is hier nog maar net 8 uur geworden in het nu al superhete Rio de Janeiro en ik ben al wakker, gewassen en klaar om mijn dag te beginnen. Een groot verschil met gisteren! Nachtje doorgebracht op de luchthaven en daarna vlucht van 12 uur. Het kleine meisje dat naast me zat op de vlieger had verschrikkelijke stinkvoetjes :) Ze heette Maria Julia en was 8, Braziliaans en wat verlegen en ze deed me heel erg denken aan mijn nichtje Lise. Die voetjes waren dus al snel vergeten. Ze was op reis geweest met haar zus, broer en ouders en de mama had me dan ook al meteen uitgenodigd om bij hen langs te komen als ik in de buurt was. Ongeveer 2 uur rijden van Rio.
Eens in Rio aangekomen gingen mijn ogen open. Mijn trekkerszak kwam uiteraard pas als laatste aan op de band, toch nog blij dat hij gekomen was, en toen moest ik op zoek gaan naar een taxi. In de hal waar je de taxi's moest bestellen begonnen 8 vrouwen vanuit hun kotje op mij te schreeuwen vanaf ik het hoekje om was gelopen. Ze waren zwaar geschminkt, diepe décolletés en lange Braziliaanse haren, meestal geblondeerd. Ze riepen: "You want taxi, you want taxi, I give you good price, you're a good girl, come here..." Ik had precies het gevoel in een rosse buurt te zijn terechtgekomen en zocht dan ook zo snel mogelijk het bordje met EXIT. Eens dat ik de gang van zaken wat begon door te krijgen heb ik dan maar bij de vrouw met de meest geblondeerde haren en de diepste décolleté mijn taxiticketje besteld, ik had namelijk het gevoel dat zij mij het meeste kon bieden. Misschien zit er toch wat in, in die Braziliaanse psychologie!
Aangekomen in het hostel had ik al snel door dat photoshop hier ook alom gekend is. De foto op de site en het plaatje in het echt verschilden nogal van elkaar. Bij het inchecken wist de receptiedécolleté, euhm ik bedoel de receptiedame (ik wist niet goed naar wat eerst gekeken), mij te vertellen dat een reiziger een bug had meegenomen in de kamer die ik had gereserveerd en dat ik of mijn geld kon terugkrijgen en een ander hostel zoeken, of gewoon de kamer nemen + gratis insectenverdelger. De tweede optie kreeg mijn voorkeur aangezien het al laat was en ik maar half verstond wat de mensen hier ratelden. Het is zo dat ze, vanaf dat ze weten dat je een beetje Portugees spreekt, ze hier aan 1 stuk door begin te leuteren en je dan opeens de intonatie in een vraag hoort overgaan. En dan is het dus de bedoeling dat je iets zegt als "é verdade" (het is waar), of "acho que não" (ik denk het niet). De kamer was goed ruim. 10m² voor 10 personen. Ruimschoots voldoende. Toen ik mijn bed aan het opmaken was wou ik eventjes het kussen uitproberen. Ondertussen waren 3 Braziliaanse meisjes hun kortste rokjes aan het aandoen en hun haar aan het rechttrekken. Een omgeving van rust. Het volgende dat ik mij herinner was om 7 uur wakker worden in een volle kamer met droge lucht, mijn kleren aan en mijn portemmoneetje nog rond mijn nek.

Het is ondertussen al 8h20, hoog tijd om mijn cafezinho te gaan drinken.

Aan alle mensen thuis die zich nodeloos zorgen zitten te maken, alles gaat hier supergoed met mij! Não há problema!

Maxime, superveelsucces met je examen vandaag! Ik duim zo hard als ik kan...

Até logo meninos,

Joana